پس به گفتهء اينان زمين پيش از آسمان خلق شد زيرا به روز يكشنبه و دو شنبه خلق شد . و ديگران گفته‌اند خداى عز و جل زمين را با روزى كسان بيافريد اما آن را نگسترد . آنگاه به آسمان پرداخت و آن را هفت آسمان كرد و پس از آن زمين را بگسترد . ذكر گويندهء اين سخن : از ابن عباس روايت كرده‌اند كه خداوند عز و جل كه يك جا در گفتار عزيز خويش از خلقت زمين پيش از آسمان سخن آورده و جاى ديگر آسمان را پيش از زمين آورده از اين روست كه خداوند زمين و روزى كسان را پيش از آسمان بيافريد اما زمين را نگسترانيد . پس از آن به آسمان پرداخت و آن را هفت آسمان كرد آنگاه زمين را بگسترانيد و گفتار وى عز و جل چنين است كه زمين را پس از آن بگسترانيد . و هم از ابن عباس روايت كرده‌اند كه « گفتار خداى عز و جل كه فرمود : پس از آن زمين را بگسترد . و آب و چراگاه از آن برون آورد و كوهها را ميخ كرد [ 1 ] مقصود اينست كه خداوند آسمانها و زمين را بيافريد و از خلقت آسمان پيش از روزى كسان فراغت يافت . آنگاه روزيها را در زمين بپراكند و زمينها را ميخ كرد و معنى گسترانيدن زمين همين بود كه روزيها و گياهان زمين جز به شب و روز راست نشدى و منظور از گفتار خدا عز و جل كه زمين را پس از آن بگسترانيد همين است مگر نشنيدى كه فرمود : « آب و چراگاه از آن برون آورد » . ابو جعفر گويد : و گفتار درست به نزد ما سخن كسانى است كه گفته‌اند خداوند

--> [ 1 ] 79 : 30 تا 32